07 జనవరి 2013

భయపడినప్పుడు : Fear


భయపడినప్పుడు మనిషి ముఖం అరణ్యమౌతుంది
 
అతని కళ్లల్లో ఏవో మృగాలు విశ్రాంతిలేక తిరుగుతాయి

భయపడినప్పుడు గాఢమైన నిద్రలోంచి ఉలిక్కిపడి లేచినట్లుంటుంది
భయం నుండి బయటపడాలనే కోరిక ఏదో 
చీకటిలో మెరిసే జంతునేత్రాలా దిక్కుతోచక తిరుగుతుంది

భయపడినప్పుడు మనిషి అంతే
లోకంలోని చీకటి అంతా అతనిలో ఘనీభవిస్తుంది
తనలోపలి చీకటిచీకటిలో తానే ఎక్కడైనా దాక్కోవాలనిపిస్తుంది

భయం ఒక ఆదిమభావం, ఒక రక్షణవలయం, దయగల శక్తి
అది మనిషిని ఏకాంతదీవికి చేరుస్తుంది
అతనిలోని మహాశక్తులకి ద్వారం తెరుస్తుంది

చీకటిపుష్పంలాంటి భయం, మరణంలాంటి భయం
ప్రపంచాన్ని ఒకవైపునా, అతన్ని ఒకవైపునా నిలబెట్టి
సన్నని సరిహద్దురేఖ గీసి చూపిస్తుంది

శిఖరం నుండి నదిలో దూకినట్లు 
పంజరం నుండి ఆకాశంలోకి ఎగిరినట్లు 
నేలనుండి నేలలేనిచోట అడుగేసినట్లు
భయంలోని మనిషి ప్రపంచాన్ని విడిచి, తనలో తానే నిలిచి ఉండాలి 

అప్పుడు, రాతిలోని కప్పకి రాయి చిట్లి ఆకాశం కనిపించినట్లు
ఊహలోని మనిషికి ఊహ చెదిరి ప్రపంచం ప్రత్యక్షమైనట్లు 
భయంలోని మనిషికి భయమేఘం చెదిరి ఆకాశంలాంటి సాహసం కలుగుతుంది 
అప్పుడు మనిషి ముఖం ప్రశాంతమైన చిరునవ్వుతో మెరుస్తుంది 


Fear 

When in the grip of fear,
The human face wears the aspect of a forest
Roaming restlessly in his eyes
Are to be seen ferocious beasts .

A man changes that way when seized with fear;
One feels as if the sum-total of darkness
In the entire world, is frozen within him
Somewhere in the depths of night (darkness, gloom)
In his innermost self.

Fear is a primordial instinct
Fear is a defense reaction
Fear is a merciful force
Fear does lead a man to a lonely island.

Fear opens the door to inner greatness
Fear is a flower dark in hue and cold
Fear is almost like death.

Only a thin dividing line
Separates the victim of fear
From the rest of the world.

The fear-struck man must stand within himself
As he would, when plunging down into a river
From a mountain peak, or flying out of a cage
Into the boundless sky.
Or stepping down from terra firma  
Into a groundless empty space.

Then only,
Like a frog which can behold the sky
When the encasing rock is split open,
Like a man who can behold the world
When the obstructing hordes of thought
Are made to flee;

Then only
When the clouds of fear are dispersed,
Appears the sky of adventure
And the man’s face is lit up with a smile
A smile real and true!


________________________________________
'ఆకాశం' సంపుటి నుండి 
Translation: Sri Rachakonda Narasimha Sarma