07 ఆగస్టు 2014

స్వీయ పరిశీలన అంటే భయంలేనివారి కోసం..

అనేక విశ్వాసాలనూ, లౌక్యాలనూ తలకిందులు చేసి, మనని దిగ్బ్రమకి గురిచేసే శ్రీ నిసర్గదత్త మహరాజ్ జవాబులు చదవండి.

ప్రశ్న: ఒక రూపంతో ఉన్న దైవాన్నీ లేదా ఒక ఆదర్శ మానవుడినీ పూజించండి కానీ, నిరపేక్ష సత్యాన్ని పూజించవద్దనీ, అది బుద్ధికి శ్రమ కలిగించే విషయమనీ చెబుతుంటారు.

జవాబు: సత్యం సరళమైనది, అందరికీ తెలిసేది. దానిని సంక్లిష్టం చేస్తారెందుకు? అది ప్రేమాస్పదం. అది అన్నిటినీ స్వీకరిస్తుంది, అంగీకరిస్తుంది, శుభ్రం చేస్తుంది. 

సంక్లిష్టంగా ఉండేది అసత్యం, అదే సమస్యలకి మూలం. అది కోరుతుంది, ఎదురుచూస్తుంది, బలవంతపెడుతుంది. అది లేనిది కావటం వలన, ఖాళీగా వుంటుంది, ధృవీకరణ కోసం వెదుకులాడుతుంది. అది పరిశీలన అంటే భయపడుతుంది, నిరాకరిస్తుంది. తనని ఏదో ఒక ఆధారంతో పోల్చుకొంటుంది, అది ఎంత బలహీనమైనా, క్షణికమైనా కూడా. అది దేనిని పొందినా, మళ్ళీ వదిలేసి, మరింత ఎక్కువ కోసం అడుగుతుంది. కనుక చైతన్యం (మనస్సు) పైన  నమ్మకం ఉంచకు. నువు చూసేదీ, అనుభూతించేదీ, ఆలోచించేదీ ఏమీ లేదు. 

పుణ్యమూ, పాపమూ, గుణమూ, దోషమూ కూడా అవి నీకు కనిపిస్తున్నట్టు ఉండవు. మంచీ, చెడూ అనే పదాలు కూడా ప్రపంచం ఆహ్వానించడానికీ, లేదా నిరాకరించడానికీ అలవాటుపడ్డ కొన్ని ధోరణులు మాత్రమే.

ప్రశ్న: అయితే మంచి కోరికలూ, చెడ్డ కోరికలూ, ఉన్నతమైనవీ, హీనమైనవీ ఉండవా?

జవాబు: అన్ని కోరికలూ చెడ్డవే, కొన్ని మిగతావాటికన్నా హీనం. ఏ కోరికైనా సమస్యలకు దారితీస్తుంది.

ప్రశ్న: కోరికనుండి విముక్తి పొందాలనే కోరిక కూడా?

జవాబు: అసలు కోరిక ఎందుకు? కోరిక నుండి స్వేచ్చపొందిన స్థితిని కోరుకోవటం కూడా స్వేచ్ఛనివ్వదు. ఏదీ నీకు స్వేచ్చనివ్వలేదు, కారణం నువ్వు స్వేచ్చగానే ఉన్నావు గనుక. కోరికలేని స్పష్టమైన చూపుతో నిన్నుచూడు. అది సరిపోతుంది.

ప్రశ్న: తనని తాని తెలుసుకొనేందుకు చాలా సమయం పడుతుంది.

జవాబు: కాలం ఎలా సహాయం చేస్తుంది? కాలం క్షణాల పరంపర. ప్రతి క్షణం శూన్యం నుండి పుట్టి, మళ్ళీ కనిపించకుండా శూన్యంలో కలిసిపోతుంది. ప్రవహించిపోయే దానిపై ఏదైనా ఎలా కడతావు?

ప్రశ్న: ఏది శాశ్వతం?

జవాబు: శాశ్వతమైనదానికోసం నీ లోపలికి చూడు. నీ లోలోపలికి దూకి, నీలో నిజమైనదేదో కనుక్కో.

ప్రశ్న: నాకోసం నేను ఎలా చూడాలి?

జవాబు: వెదుకు. నువ్వు కేవలం సాక్షివనీ, నిశ్శబ్దంగా గమనించేవాడివనీ నేను చెప్పినా, నీకు ఏమీ తెలియదు, నీ నిజమైన ఉనికి లోకి నువ్వు దారి కనుక్కోనేవరకూ.

- శ్రీ నిసర్గదత్త మహరాజ్  I am that  నుండి.

Questioner: We are advised to worship reality personified as God, or as the Perfect Man. We are told not to attempt the worship of the Absolute, as it is much too difficult for a brain­centred consciousness.

Maharaj: Truth is simple and open to all. Why do you complicate? Truth is loving and lovable. It includes all, accepts all, purifies all. It is untruth that is difficult and a source of trouble. It always wants, expects, demands. Being false, it is empty, always in search of confirmation and reassurance. It is afraid of and avoids enquiry. It identifies itself with any support, however weak and momentary. Whatever it gets, it loses and asks for more. Therefore put no faith in the conscious. Nothing you can see, feel, or think is so. Even sin and virtue, merit and demerit are not what they appear. Usually the bad and the good are a matter of convention and custom and are shunned or welcomed, according to how the words are used.  
Q: Are there not good desires and bad, high desires and low?

M: All desires are bad, but some are worse than others. Pursue any desire, it will always give you trouble.

Q: Even the desire to be free of desire?

M: Why desire at all? Desiring a state of freedom from desire will not set you free. Nothing can set you free, because you are free. See yourself with desireless clarity, that is all.

Q: It takes time to know oneself.

M: How can time help you? Time is a succession of moments; each moment appears out of nothing and disappears into nothing, never to reappear. How can you build on something so fleeting?

Q: What is permanent?

M: Look to yourself for the permanent. Dive deep within and find what is real in you.

Q: How to look for myself?

M: Whatever happens, it happens to you. What you do, the doer is in you. Find the subject of all that you are as a person.

Q: What else can I be?

M: Find out. Even if I tell you that you are the witness, the silent watcher, it will mean nothing to you, unless you find the way to your own being.

- From Nisargadatta Maharaj's 'I Am That'