05 నవంబర్ 2026

కొత్త సంపుటీ, మరికొన్ని విషయాలూ.. 😊

ఈ నవంబర్ 21 కి నాకు అరవై నిండుతాయి. వేరే సెలబ్రేషన్ ఏమీ అనుకోలేదు గానీ, ఆ సందర్భంగా నా తరువాతి, పదవ కవిత్వ సంపుటి తీసుకురావాలని ఆలోచన. 

నా కవిత్వం కొనేవాళ్ళు పెద్దగా ఉన్నట్లు లేరు. కవిత్వం బాగా రాయటం వేరు, కొనిపించగలగటం వేరు. రెండవ ప్రతిభ నాకు బొత్తిగా లేదని ఇన్నాళ్ళకి జ్ఞానం కలిగింది. :) చాలా అవార్డులు ఎలా వస్తాయో అందరికీ తెలిసిన విషయమే గనుక అవార్డులకు పంపించటం ఇప్పటికే మానేశాను. కనక, ప్రింట్ వేయకుండా, సరాసరి పీడీఎఫ్ రిలీజ్ చేద్దామనుకుంటున్నాను. 

ఆకాశం నుండి సృష్టి వరకూ నాదైన వాక్యంతో ప్రయాణం చేసాను అనుకొంటున్నాను. ఈ సారి వచ్చిన కవిత్వంలో వస్తు, శిల్పాలలో వైవిధ్యం కోసం ప్రయత్నించాను. ఎంత వరకూ ఫలితం సాధించానో, వైవిధ్యం ఎలా ఉన్నా, కవిత్వంగా ఇది ఎలా ఉందో, నా కవిత్వం ఇష్టంగా చదివే మిత్రులు చెప్పాలి. 

ఇప్పటికి డెబ్భై పైగా కవితలు వచ్చాయి ఈ సారి. వీటిలో కొన్ని మరీ వచనానికి దగ్గరగా ఉన్నాయి అనుకున్నవి పరిహరించి, మిగిలినవి పుస్తకంగా తెచ్చే ఆలోచన. కవిత్వం అంటే నా అభిప్రాయంలో నిస్సందేహంగా అనుభూతి లేదా ఉద్వేగం. ఒక ఉదాత్తమైన, కొత్తదైన ఆలోచన తనంత తాను కవిత్వ మవుతుందా అనే సందేహం తొలినాళ్ళ నుండి ఈనాటి వరకూ ఉంటూనే ఉంది. 

కనుకనే, పుస్తకం వేసే ముందు, రాసినవన్నీ వీలైన వరకూ సోషల్ మీడియాలో పంచుకొని, మిత్రుల స్పందనలు గమనిస్తూ ఉంటాను. ఆ స్పందనలు నా తుది కవితల ఎంపికకు సహాయపడతాయని. సంపుటి తెచ్చే ముందు మిత్రులు లేదా పెద్దలు ఎవరితోనైనా కూర్చుని ఎడిట్ చేయటం ఇప్పటి వరకూ ఉన్న అలవాటు. ఈ సారి ఇక ఎవరినీ అడగటం లేదు, అడిగి ఇబ్బంది పెడుతున్నానా అనిపించి. కనుక, ఈ మీడియాలో మిత్రుల స్పందనలే చాలా వరకూ గీటురాయి. 

సహృదయంతో నా కవిత్వం చదువుతున్న, చదివి ఆనందించి ఊరుకోకుండా, ఒక స్పందన లేదా లైక్ తో కవికి, ఒక బాధ్యతగా, ఉత్సాహాన్ని ఇస్తున్న మిత్రులకి మరోసారి అనేక ధన్యవాదాలు. 

బివివి ప్రసాద్
5.11.2026

04 నవంబర్ 2026

కవిత : జీవఫలం

లేత యవ్వనంలో, ప్రేమించుకునే రోజుల్లో
తను పలికే ఒక మాట కోసం
మొహంవాచేలా ఎదురుచూసాడు

ఉదయాస్తమయాల్లోకీ,
విశాల మైదానాల్లోకీ, గగనాల్లోకీ చూపులు జొనిపి,
బిడ్డ తల్లిని కావలించుకున్నట్టు
జీవితాన్ని కావలించుకుని
తలదించి, కన్నీరు విడుస్తూ అడిగేవాడు
ఆమెకి నేనంటే ఇష్టమేనా,
ఎందుకని తను ఒక్కమాట కూడా.. 

ఆమె మౌనం అతన్నెంత గాయపరిచిందో 
ఆమెకే కాదు, అతనికీ తెలియలేదు,
జీవితోత్సాహం కోల్పోయినట్లు
ఎందుకంత చేదుగా ఉంటాడో 
అతన్ని గమనించే లోకానికీ తెలియలేదు

కాలాంతరాలలో
ఒక సూర్యాస్తమయం కరుణించి
ఆమెని మరలా చూపినపుడు
ఆమె అంది కదా, 
జీవితం బావుంది,
లోపల కాంతివంతమైన స్థలంలో
నువ్వు అలానే ఉండిపోయావు 

అతనికి జీవితమంతా నింపుకొన్న చేదు 
మెల్లగా కరగటం మొదలైనట్లు తోచింది
అంతలో, ఆమె మరలా అంది, 
నాకు నా జీవితం బావుంది ,
ఇక, నిన్ను పూర్తిగా మరిచిపోవటం మంచిదనిపిస్తుంది

ఆమె ఆలోచనలో న్యాయముంది,
అతనిలో కొనసాగే చేదులోనూ న్యాయముంది
అస్తమయ వర్ణాలు వెలిసి 
మెల్లగా చీకటి కమ్ముతోంది

బివివి ప్రసాద్

03 నవంబర్ 2026

కవిత : ప్రకృతిలో

ప్రకృతికి సమీపంలో బ్రతకమన్నారు కదాని
అడవులకు వెళ్ళి, వాటిని పాడు చేయవద్దు
నదులనీ, కొండలనీ కాలుష్యాలతో నింపవద్దు

ప్రకృతిలో భాగంగా బ్రతకమన్నారని 
నది నుండీ, కొండ నుండీ, అడవి నుండీ
కొంత వేరుచేసి నీతో తెచ్చుకోవద్దు
వాటి మానాన వాటిని 
నిలువనీ, ప్రవహించనీ, వికసించనీ 
ఎండనీ, వాననీ, గాలినీ, చీకటినీ 
ఏకాంతాన్నీ, బంధాలనీ, కాలాన్నీ ఆస్వాదించనీ

ప్రకృతికి సమీపంలో బ్రతకటమంటే
బిడ్డకో, తల్లికో, సఖికో సమీపంలో ఉన్నట్లు
ఒక శబ్దానికి సమీపంలో బ్రతికితే చాలు
దృశ్యానికి, స్పర్శకు సమీపంలో నివసిస్తే చాలు

ప్రకృతిలో లీనం కావటమంటే
శబ్దం లోపలికి ప్రవేశించి,
అక్కడి నిశ్శబ్దంలో లీనమైతే చాలు

బివివి ప్రసాద్
ప్రచురణ : తెలుగు వైభవం, నవంబర్ 2026



02 నవంబర్ 2026

కవిత : ఆర్తి

నీ పట్ల తను 
వంద పొరపాట్లు చేసి ఉండొచ్చును 
నువు తన పట్ల కూడా..
మీ మధ్య ఆర్తి ఉందో, లేదో ప్రశ్న
మీరిరువురూ ఒకటనిపిస్తుందో, లేదో ముఖ్యం

అవతలి మనిషికి సరే,
నీ కనిపించటం ముఖ్యం,
తను అద్దంలో ప్రతిబింబమని గట్టిగా తోస్తే 

మీరు ఒకటి కాదనిపిస్తే 
వేర్వేరు గ్రహాలకీ, పాలపుంతలకీ చెందినవారు
ఎప్పటికీ ఒకటి కాలేరు,
మీరు ఒకటైతే
ఒకే ఆత్మ ధరించిన రెండు దేహాలు
ఎప్పటికీ విడిపోలేరు 

ఆర్తి లేకుంటే
ఉన్నట్లు నటించి హీనపడవద్దు, 
ఆర్తి ఉంటే
లేనట్లు నటించి గాయపడవద్దు

తను సరే,
ఈ ప్రపంచమూ, నువూ 
ఒకటేనా, వేర్వేరా అన్నది
మరింత ముఖ్యమైన ప్రశ్న

ఇంతా చేసి 
ప్రపంచం మనకన్నా వేరు అనుకోవటం పీడకల
మనతో సహా ఉనికి అంతా 
ఒకటే అనిపించటం మధుర స్వప్నం

నీ కల, నీ ఇష్టం
కేవలం నీ ఇష్టం

బివివి ప్రసాద్

01 నవంబర్ 2026

కవిత : కానుగ చెట్టు

ముప్పై ఏళ్ళకి పైగా 
ఇంటి పక్కన ఆకుల తలలూపుతూ
జీవితాన్ని ఎలా నిటారుగా నిలిచి జీవించాలో
నిశ్శబ్దంగా బోధించిన చెట్టు 
మొన్న తుపానురాత్రి నేలకి ఒరిగిపోయింది

ఇన్నాళ్ళూ మా సుఖదుఃఖాలలో
నేపథ్యంగా నిలిచిన చెట్టు,
నీడలు పరిచిన చెట్టు,
గాలుల అలలతో మమ్మల్ని నిమిరిన చెట్టు 
ఒరిగిపోవటం చూసి
మా చిన్నమ్మాయి కన్నీరు మున్నీరైంది,
మా నాన్న వెళ్ళిపోయినప్పటిలానే

వీధిలో నిద్రిస్తున్న ఏనుగులా పడుకొన్న 
చెట్టుపై చేయి ఉంచి, 
చెట్టుపై తలవాల్చిన బిడ్డతో అన్నాను
చైతన్యం తదుపరి ప్రయాణంలో ఉన్నపుడు
మనం ఆపకూడదమ్మా..
పెద్దమ్మాయి ఫోనులో అంది 
కానుగ చెట్టు వందేళ్లు బ్రతుకుతుంది నాన్నా..

తెల్లవారింది, బిడ్డ ఊరిపెద్దలతో మాట్లాడింది
ఇళ్ళ మధ్య ఇక బ్రతకలేదని ఆలోచించాక 
ఊరి గ్రంథాలయానికి తరలించింది
బహుశా, అక్కడ ఆ మహాకాయం నిలదొక్కుకొంటుంది 
కొత్త కొమ్మలనీ, ఆకులనీ, గాలులనీ 
తన ప్రేమలానే, ఓదార్పులానే లోకంలోకి పరుస్తుంది 

పుస్తకాల్లోంచి చదువరుల మనసుల్లోకి 
చొరబడే ఊహలతో, కాంతులతో పాటు
తన నీడల్నీ, గాలుల్నీ ప్రవేశపెట్టి
లోకాలని కాసేపు శాంతిమయం చేస్తుంది

బివివి ప్రసాద్

30 అక్టోబర్ 2026

కవిత : నీతో నువు..

నీతో నువు ఉన్నపుడైనా
నీకు స్వేచ్ఛ ఇస్తున్నావా
లేక, బానిసలా చూస్తున్నావా

సమాజాన్ని దాటి, 
సమాజం భయాన్నీ, హింసనీ దాటి,
కట్టుబాట్ల గానుగెద్దు బతుకు దాటి,
మర్యాదల బానిసత్వం దాటి,
ఆదర్శాల, నాయకత్వాల భ్రమలు దాటి,
ఎవరేమనుకుంటే ఏమనే చిత్తభ్రమలు దాటి

ఉత్త నేనుగా 
ఖాళీ ఆకాశం లాంటి, గాలి లాంటి
ఖాళీ జ్వాల లాంటి, జలం లాంటి
ఉత్త పేరు లేని, వ్యక్తి లేని 
గత, భవితల మరకలు లేని 
స్వచ్ఛమైన నేనుగా
నిన్ను నువు చూడగలుగుతున్నావా

నీతో నువు ఉన్నప్పడైనా
ఆకాశం ఆకాశంతో నిండినట్లు
గాలి గాలితో, జ్వాల జ్వాలతో, 
నీరు నీటితో నిండినట్లు
నీతో మాత్రమే నువు నిండగలుగుతున్నావా

నిండుగా పొరలి పొంగి
నువు లేకపోవటంలోకి
నీకు స్వేచ్ఛ ఇవ్వగలుగుతున్నావా,
ఏమీ కాకుండా మిగలగలుగుతున్నావా

12.3.26 11.21 రాత్రి