కవిత : నీ ఏకాంతం

నీదైన ఏకాంతం అపురూపం

నీకు మాత్రమే చెందిన ద్వీపం అది

ఇతరుల్ని రానీయటం, వద్దనటం

పూర్తిగా నీ హక్కు

మనుషులు మినహా మరేవైనా 

ప్రవేశించగల చోటు అది

రాత్రుల చీకటీ, దీపాల కాంతులూ 

రాత్రుల నిశ్శబ్దం, పలకరించి, పోయే శబ్దాలూ

రాత్రి లాంటి ప్రపంచం, ఎదురై, మాయమయే ప్రేమలూ 

నీదైన ఏకాంతం

నీకు నువు నిండుగా దొరికే చోటు

ఏకాంతంలోకి రాలే కాంతులూ, చీకటులూ 

శబ్దాలూ, నిశ్శబ్దాలూ, నమ్మకాలూ, స్వేచ్ఛలూ

వీటికి ఎడంగా,

దేనికీ దొరకని, అంతా నీవైన 

ఖాళీ గాలి లాంటి నీ ఉనికి

ఏకాంతంలో 

నీతో నిండుతూ నువ్వు

నీతో నిండుతూ నీ ప్రపంచం

నీ ప్రపంచంలో నిండుతూ నీ ప్రేమ

ఇప్పుడిక ఇది 

రాత్రయితే ఏమిటి, పగలైతే ఏమిటి

నవ్వులైతే ఏమిటి, దుఃఖమైతే ఏమిటి

జీవితమైతే ఏమిటి, మరణమైతే ఏమిటి

ఏకాంతం లాంటి నువ్వు

నీలాంటి ఏకాంతం

నీతోనే నిండిపోయిన నీ అనుభవం

బివివి ప్రసాద్

ప్రచురణ : ఈమాట, ఫిబ్రవరి 2026