ఇందుకేనా

1
నాలుగుగోడల మధ్య విసిరేసిన బంతిలా
ఇక్కడిక్కడే తిరుగుతాయి నీ ఊహలు
అదే ఉదయంలోకి మేలుకొంటూ, అదే రాత్రిలోకి నిద్రపోతూ
ఒక్కరోజునే వందేళ్ళు బ్రతికి వెళ్ళిపోతావు

ఇందుకేనా పుట్టింది, జీవితం ఇంత ఇరుకా అని
అడుగుతుంటావు కనబడ్డవాళ్ళందరినీ
ఒక్క మనిషిలాంటి వేలమనుషులు
ఒక్క జవాబైనా ఇవ్వకుండానే వెళ్ళిపోతుంటారు

ఈమాత్రానికి చీమైపుట్టినా సరిపోయేదికదా
పూవైపుట్టినా మరింత బావుండేదికదా అని
నిన్నునువ్వే నిలదీసుకొంటావు

2
రాలిపోతుంటాయి ఉదయాలూ, అస్తమయాలూ
రాలిపోతుంటాయి వెన్నెలలూ, నక్షత్రాలూ
రాలిపోతుంటాయి వానచినుకుల్లానో, ఎండుటాకుల్లానో
రుతువులూ, కోరికలూ, బాంధవ్యాలూ

జారిపోతున్న దిగులుదుప్పటిని ముఖమ్మీదికి లాక్కొంటూ
ఇందుకేనా పుట్టిందని
ఎవరిలోంచో ఎవరిలోకో అడుగుతూ వుంటావు నువ్వు

కాస్త శాంతీ, చిరునవ్వూ మినహా మరేమీ వద్దని
కాస్త ఊరటా, ధైర్యం కాక ఇంకేం కావాలని
ఊరికే సుడి తిరినట్టు నీలోనువ్వే తిరుగుతుంటావు

3
చీకటి ఆకాశంలో నల్లని మేఘంలా దు:ఖం చిక్కబడినపుడు
నీటిలోని సుడిగుండం లోతుల్లో నీరేమీ మిగలనపుడు
పీడకలలాంటి వెలితిలోకి నీ ప్రశ్న నిన్ను విసిరేసినపుడు
తటాలున ఉలికిపడి మేలుకొంటావు
జవాబు దొరకదు కానీ, ప్రశ్న మాయమౌతుంది

ఉదయాస్తమయాలూ, వెన్నెలలూ, రుతువులూ
దిగుళ్ళూ, ఊహలూ,  ప్రశ్నలూ అన్నిటికీ అర్థంవుందని,
అర్థాలకి అందని ఖాళీ ఆనందాన్ని
అవి ప్రకటిస్తూ, మాయమౌతూ వున్నాయని
నీలోపల మేలుకొన్న సిద్ధార్ధుడు చెప్పగా వింటావు 

__________________________
ప్రచురణ: ఆంధ్రజ్యోతి వివిధ 9.6.2014

జీవితార్థం

అర్థం కావటం ఏమంత అవసరం 
అర్థం తెలియని ఆకాశానికీ
అర్థం తెలియని నీకూ మధ్య
కురిసీ కురవని మేఘాల్లా ఎగురుతుంటాయి
పదాలూ, వాటి అర్థాలూ

జీవితమంటే ఏమిటని 
నువు ప్రశ్నించుకొన్న ప్రతిసారీ
దిగులుమేఘాలమీద ఒక కొత్త జవాబు
ఇంద్రధనువులా మెరుస్తూనే వుంటుంది

కానీ, ఇదిగో దొరికిందని
ఇంద్రధనువుని తాకబోయే ప్రతిసారీ
నిరాశవంటి నీటితుంపరులు మినహా
ఏ రంగులూ నీ చేతికి అంటుకోవు

జీవితమంటే ఏమిటైతే ఏమిటి 
ఊరికే జీవించు 
నీ కళ్ళముందు ప్రవహిస్తున్న నదిలా
నీ కళ్ళముందు ఎదుగుతున్న చెట్టులా 
నీ కళ్ళముందు ఎగురుతున్న
ఉదయాల్లా, అస్తమయాల్లా, నక్షత్రాల్లా 

ఊరికే జీవిస్తూ వుండు
నెమ్మదిగా, మరికాస్త నెమ్మదిగా 
అర్థాల లోతుల్లోని నిశ్శబ్దమంత మృదువుగా
ఊరికే..

___________________
ప్రచురణ: వాకిలి జూన్ 2014 

రాక

నువు ఎందుకో ఇక్కడికి వస్తావు
వచ్చేసరికే ఇక్కడొక ఉత్సవం కొనసాగుతూవుంటుంది

నువ్వు ఎవరో, నీచుట్టూ జరుగుతున్నది ఏమిటో
నీకు నువ్వుగా తేల్చుకోకముందే వాళ్ళంటారు
'నువ్వు ఫలానా, ఇది చెయ్యాలి, అది కూడదు ' అని

ఈ ఉత్సవానికి అర్థమేమిటని అడగబోతావు
'అదేమిటి కొత్తగా అడుగుతున్నా' వంటారు
కొందరు జాలిదలచి 'నిరాశ కూడ' దని ఓదార్చుతారు

వారికి నచ్చినట్టు ఉండబోతావు కాని
భయ, హింసాపూరితమైన ఉత్సవంలో
ఏదో వెలితి వుందని తెలుస్తూనే వుంటుంది

ఉత్సవాన్ని విడిచి ఏకాంతమైదానం చేరి
నీ జవాబు నీలోనే వుందని నమ్మి అడుగుతావు
'ఇదంతా ఏమిటి’ అని

మరింత విశాలమౌతున్న ఆకాశం క్రింద
దృశ్యాలన్నీ అణగిపోయిన విశ్రాంతిలో ఉండిపోతావు
రాకపోకలు లేని నీలో కరిగిపోతావు

_______________
ప్రచురణ: వాకిలి జూన్ 2014 

ఒక మధ్యాహ్నం, ఆమె

1
నా గదిగోడలూ, వెలుపలి చెట్లూ
వాటిమీద వాలుతున్న మధ్యాహ్నపు ఎండా
మనుషుల భయాలూ, అవి సృష్టించే అడవినీడల్లాంటి ఊహలూ, వ్యూహాలూ
యధావిధిగా భద్రంగా ఉన్నాయని నమ్ముతున్నవేళ ఆమె ఫోన్ చేసింది

2
'మీ కవిత్వం చదివాను
మీ ఊహలన్నీ ఇంతకుముందే ఊహించాననిపిస్తోంది
నేను గతంలో ఉన్నానా, మీరు భవిష్యత్తులో ఉన్నారా ' అని అడిగింది

నాకూ అర్థంకాని సమాధానమొకటి చెప్పి
నన్నొక నైరూప్యకవితలోకి నడిపిస్తున్న ఆమె మాటల్ని వింటున్నాను  

ఏ కొండమీది బౌద్ధాలయంలోనో ఖణాలున మ్రోగిన గంటారావం
ప్రశాంతసమయంలోకి ప్రశాంతంగా కరిగిపోతున్నట్టు
స్వచ్ఛ శ్రావ్య కంఠస్వరంనుండి వికసించిన మాటలు నాలో కరిగిపోతున్నాయి  

3
'నేను ఉదయం నిద్రలేస్తానా
నాలోంచి ఎందరెందరో వెళ్ళిపోతుంటారు, ఏవో చెట్లూ, జంతువులూ కూడా 
అన్నీ వెళ్ళిపోయాక నేను లేస్తాను
ఎప్పుడూ నాతో మొక్కలూ, చీమలూ, గోడలూ ఏమో చెబుతుంటాయి'

నా వెలుపలి, లోపలి ప్రపంచాలని చెరిపేస్తూ
నాకు తాజా చూపునీ, ఊహనీ ప్రసాదిస్తూ ఆమె చెబుతూవుంది 

4
'కొన్నాళ్ళు ఎక్కడికో వెళ్లిపోయాను, గదిలో పెట్టి తాళం వేసారు కొన్నాళ్ళు
పిచ్చి అన్నారు కొందరు, కొందరు సైన్సు అంటున్నారు
నాకేమీ అర్థం కావటం లేదు, చెప్పండి నాకు పిచ్చివుందా '

ఇంత నిసర్గమైన మాటలు విని ఎన్నాళ్ళయింది
ఇంత నిర్మలమైన, దయ పుట్టించే కంఠం విని ఎన్ని రుతువులు గడిచాయి
అనాది అమాయక బాల్యపురాశి నుండి
నా వంతు  నేను పంచుకొని అనుభవించిన తొలిరోజుల్లోని
నా కంఠమూ, అమాయకత్వమూ ఆమె మాటల్లో చూసుకొంటున్నాను

5
‘లేదమ్మా, నువు ఆరోగ్యంగా ఉన్నావు
నీ ఊహలు, నీ వాస్తవానికన్నా శక్తివంతంగా ఉండటం మినహా
నువు చాలా బాగున్నావు '

6
ఎక్కడి ఆమె, ఎక్కడి నేను, ఏ జన్మాంతరాలలోని దయగల బంధం
ఏ తల్లీబిడ్డల బంధం, ఏ తండ్రీకూతుళ్ళ బంధం ఇవాళ మా మధ్య మేలుకొంది  

ఇంకా ఏమో విన్నాను, ఏమో చెప్పాను
'భగవంతుడు నిన్ను చల్లగా చూస్తాడమ్మా '
నా చివరిమాటతో మా సంభాషణ ముగిసింది

భగవంతుడు లేకున్నా 
ఆ దయనిండిన క్షణాలనుండి పుట్టే వుంటాడు
ఆమెని చల్లగా చూస్తాడు

7
భద్రమైన భయాలతో బ్రతుకుతున్న నా ప్రపంచం మంచిదా
భయమెరుగని అమాయకత్వం నిండిన ఆమె ప్రపంచం మంచిదా

నా గదివెలుపల గోడలమీదా, చెట్లమీదా వాలుతున్న మధ్యాహ్నపు ఎండ
నా జీవితాన్ని కాసేపు వెలిగించి మరికొన్ని నీడల్ని మిగుల్చుతూ మాయమవుతోంది

బ్రతకాలి

నువు లోకాన్ని లోపలికి తీసుకొంటున్నపుడు
అది నిన్నూ లోపలికంటా తీసుకొంటుంది
నిశ్చలతటంలోకి దిగినట్టు లోకంలోకి దిగుతావు కానీ
నీటి అడుగున వేచివున్న మొసళ్ళని ఊహించలేవు

ప్రతి గెలుపూ, పరాజయమూ
జీవనానందం నుండి మరికాస్త దూరంచెయ్యటానికి వస్తాయి
కీర్తి ఒక వజ్రంలా ఆకర్షిస్తుంది కాని
దానిని మింగినపుడు ప్రాణం తీయటం మొదలుపెడుతుంది

జీవితం ఇటువంటిదని ఎవరూ చెప్పరు
జీవితం కానిది వదులుకొంటే జీవితమే మిగులుతుంది
చనిపొమ్మని నిన్ను ఊపేస్తున్న భావాలన్నీ  
జీవితపు నీడలే కాని, జీవితం కాదు

జీవితం తనని తాను చూసుకొనేందుకు
నిన్ను కన్నది కానీ, నువ్వేదో చేసి తీరాలని కాదు
ఏదో చెయ్యటానికే అన్నీ ఉండాలనుకొంటే
ఏదీ చెయ్యని ఆకాశం ఏనాడో మరణించి వుండేది
ఏమీ ఎరుగని చిరునవ్వు ఏనాడో మాయమైపోయేది 

జీవించడమంటే మరేం కాదు
గాలిలా, నేలలా, నీటిలా ఊరికే ఉండటం
ఉండటమే ఉత్సవమైనట్టు ఉండటం
మిగిలిన పనులన్నీ
నిద్రపోయినప్పుడు నీ పక్కలో ఒంటరివైన ఆటబొమ్మలు    


______________________

ప్రచురణ: నవ్య వారపత్రిక 7.5.14

ఖాళీపాత్ర

ఈ ప్రపంచం నుండి ఆకులా రాలిపోయేరోజు వస్తుంది
వైభవం మసకబారుతున్న ఇంద్రియాలూ
జారిపోతున్న స్మృతులూ మినహా నీ దగ్గర ఏమీ మిగలవు

నువు గమనించినా లేకున్నా
నీ దేహాన్ని చివరి బంగారురంగూ, చల్లనితెరలూ తాకుతుంటాయి

అప్పుడు ఏమనిపిస్తుంది నీకు
సముద్రంలో మునిగే నదిలా
అనంతం వైపుగా నీ జీవితం స్పందిస్తూ వుంటుందా 

తొలిసారి వీధిలోని ఉత్సవాన్ని చూస్తున్న బాలుని ముఖంలో వలే  
జీవితంలోకీ, అనంతంలోకీ ఒక ఆశ్చర్యం మెరుపులా వ్యాపిస్తుందా

లేదూ, జీవితమంతా చేసినట్లు
ఖాళీపాత్ర నిండా గాలి నింపే ప్రయత్నం చేస్తుంటావా

నీ వెనుక అనంతం పచార్లు చేస్తూ వుంది
ఈ క్షణం నుండైనా వెనుతిరిగి చూడమని 
ఎవరో నీకు సందేశం పంపుతున్నారు


________________________
ప్రచురణ: ఈ మాట జనవరి 2014