కవిత : సాయంత్రపు నీడలు

వాళ్ళ పొడవైన సాయంత్రపు నీడలు,

నేలనీ, నీటినీ, నీటిమీది మెరుపులనీ 

గడ్డిమైదానంపై కదలాడే నీడలనీ 

తడుపుతూ, ఆర్పుతూ కదిలే

ఇద్దరి నడకల నీడలు

వాళ్ళ మాటల్లో 

ఏ స్వప్నాలు మేలుకొంటున్నాయో,

ఏ నిరాశల చీకట్లు కమ్ముతున్నాయో,

ఏ ఆనందాల వేకువలు 

సుదూర పర్వతాలలో ఉదయిస్తున్నాయో

మనకైతే తెలీదు, బహుశా వారికి కూడా

నీడలు నడుస్తున్నాయి,

వాటి మానవులని నడిపిస్తున్నాయి,

వాటి చెట్లకి శాంతినిస్తున్నాయి,

నీడలపై వాలే చీకటిని 

త్వరగా రమ్మని, నెమ్మదిగా పిలుస్తున్నాయి

సాయంకాలపు నీడలు,

నీడల్లోకి ఒదుగుతున్న సాయంకాలపు జీవితం

నిన్ను ఈ క్షణానికి 

తమతో ఉండిపొమ్మని బ్రతిమాలుతున్నాయి

బహుశా, ప్రతి క్షణమూ 

పేదవాని ప్రేమ నిండిన పూరి గుడిశ 

అన్నీ విడిచి లోనికి రమ్మంటుంది,

ఏదీ విడువలేని నిన్ను

దీనంగా, కరుణతో చూస్తూ వుంటుంది

బివివి ప్రసాద్

ప్రచురణ : ఉదయిని 15.6.26