11 ఆగస్టు 2011

ఇంటి బెంగ : Home-sickness

ఏ అలజడీ లేనపుడు
అలలన్నీ కొలనులో దాగివుండి
నీటిలో నీరు పొందికగా సర్దుకొంది.

ఏ వెలుతురూ లేనపుడు
నీడలన్నీ రాత్రిలో దాగివుండి
చీకటిలో చీకటి హాయిగా విశ్రమించింది.

ఏ కదలికా లేనపుడు
శబ్దాలన్నీ నిశ్శబ్దంలో దాగివుండి
ప్రశాంతత ప్రశాంతంగా విస్తరిస్తోంది.

అయితే
ఏ పుట్టుకా లేనపుడు
అందరం ఎక్కడ దాగివున్నాం.
సృష్టి ఏమై వుంటుంది.

కొలనులో రాయి వేసాక
నీటి వలయాలు బయట పడినట్లు
ఈ ప్రశ్నలు వేసుకొన్నాక
ఏవో దిగులు వలయాలు బయట పడుతున్నాయి.

బయలుదేరిన చోటికి, త్వరగా తిరిగి వెళ్ళాలనే బెంగ ఏదో
ఈ శీతాకాలపు పొగమంచుతోపాటు
గాలి నిండా, ఆకాశంనిండా పరివ్యాప్తమౌతోంది.


Home-sickness 

When there was no ruffle
all ripples hid under the lake
and water nestled in water rather nicely.

When there was no streak of light
all shadows ducked behind night
and darkness reposed in downy darkness

When everything was calm
all sounds dissolved in silence,
and serenity had spread out stately.

***

Then,
where did we all hide
when there was no being?
And what had happened to the whole creation?

Just as concentric ripples emanate
from a placid pond once a stone is thrown into it
some inexplicable ripples of anguish
have surfaced after raising these questions.

Along with this wintry fog rises
an anxiety to reach the place of origin
to fill the air and the surrounding firmament.


_____________________
'ఆకాశం' సంపుటి నుండి
Translation: Sri N.S. Murty