10 డిసెంబర్ 2011

నేను చదివిన 'నేను తిరిగిన దారులు'


శ్రీ చినవీరభద్రుడు గారికి

నమస్తే

'నేను తిరిగిన దారులు' చదవటం పూర్తి చేసాను. ఇటీవలి చాలా సంవత్సరాలలో నేను విడవకుండా చదివిన పుస్తకం ఇది.

ఈ పుస్తకం అట్లా చదవటానికి గల కారణాలలో ముఖ్యమైనవి ఆయా ప్రదేశాల గురించి తెలుసుకోవాలన్న ఆసక్తి ఒకటైతే, జీవితం పట్ల శ్రద్ధా, విస్తృతమైన అధ్యయనం, ఆర్ద్రత కోల్పోని వ్యక్తిత్వం, విశాల దృక్పధం గల ఒక వ్యక్తి ఆయా స్థల, కాలాలకు ఎట్లా స్పందించారో తెలుసుకోవాలనుకోవటం ఒకటి. ఈ రెండు ఆసక్తులనీ పుస్తకం తృప్తిపరిచింది.

పుస్తకం అంతటా నేపధ్యం గా పరుచుకొన్న మీ వ్యక్తిత్వమే, ఈ పుస్తకానికి ఎక్కువ విలువనిచ్చింది. పుస్తకం పొడవునా మీరు నడిచిన దారిలో ఒక విశ్వమానవుడిని దర్శించటం ఒక ప్రశాంతమైన సంతోషాన్ని కలిగించింది. మీ వాక్యాలలోని సంయమనం, నా వంటి పాఠకులకు, ఆలోచనలలో అట్లాంటి సంయమనాన్ని అలవరచుకోవటానికి ప్రేరణగా నిలుస్తుంది.

ఏ విశ్వాసాలనుండి సాహిత్య సృజన, కళా సృజన చేసినా అది చివరికి పాఠకుడికి మరింత ఉన్నత స్వభావం కలిగి ఉండటం వైపుగా ప్రేరణ కలిగించేది అయి ఉండాలని, నేను పూర్తిగా నమ్ముతాను. అటువంటి స్పష్టమైన నిబద్ధత గలవారు అరుదైన రోజులు మానవ ఇతిహాసం లో నిద్రాణ దినాలుగా భావిస్తాను.

సకల కళా రూపాలూ, ఆ మాటకు వస్తే నిత్య వ్యవహారాలతో సహా సకల మానవ అభివ్యక్తీ, మరింత ఉన్నతమైన మానవవిలువల సాధనా క్షేత్రంగా మనుషులు భావించగలిగితే, జయాపజయాలకన్నా, కీర్తికన్నా, సదా జ్వాలామయమయ్యే ఇంద్రియవాంఛల తృప్తి కన్నా, ఇట్లాంటి విలువలు మాత్రమే మానవులకు సదా పథనిర్దేశం చేసేవిగా ఉంటే జీవితానుభవం స్వర్గతుల్యమౌతుంది కదా అనిపిస్తుంది.
సకలాభివ్యక్తీ ఒకరి జ్ఞానాన్నీ, బలాన్నీ, బుద్ధికౌశల్యాన్నీ, ఉద్వేగపటిమనూ, ఊహాశక్తినీ వ్యక్తీకరించేది మాత్రమే కాకుండా, వాటి నేపధ్యం లో నిర్మల అంతఃకరణ సంగీతాన్ని, సజీవ హృదయస్పందననీ వినిపించేది కావాలని సదా కలగంటాను.

మనిషి, తనకు దేహాత్మ బుద్ధి వలన ఉత్పన్నమయ్యే అహంకారాన్ని ఉపేక్షించి, అతనికి అంతర్వాణి రూపంలో దృశ్యాతీత సత్యం వినిపించే పిలుపుని సదా అనుసరించగలిగితే జీవితానుభవం తేజోమయమౌతుంది గదా అనుకొంటూ ఉంటాను.

మరికొన్ని లక్షల సంవత్సరాలకు ఈ మానవ జీవన బీజం సంపూర్ణంగా వికసిస్తుందనుకొంటాను. ప్రాచీనులు అలాంటి కాలాన్నే సత్యయుగం అని ఉంటారు.

మరీ గాఢంగా మాట్లాడాను. మీ పుస్తకం ఏ భావాల నేపధ్యం నుండి చదివానో, ఆనందించానో మీతో పంచుకోవాలని ఈ మాటలు.

ప్రేమతో, గౌరవంతో

మీ
బివివి ప్రసాద్ 

06 నవంబర్ 2011

ఫొటోలు: నా ఉత్తరదెశ యాత్ర : కేదారనాధ్, హిమాలయాలు

       సాహిత్యం, తాత్వికత నా జీవితాన్ని ఆక్రమించి, నన్ను శాసించిన యవ్వన కాలం నుండీ, ఈ దేశం అంతా తిరిగి చూడాలని ఉండేది. భిన్నమైన భాషలు, నమ్మకాలు, అలవాట్లతో కూడిన ఈ దేశపు సామాన్యుల జీవితాన్ని కళ్ళారా చూడాలని ఉండేది. మరీ ముఖ్యంగా చనిపోయేలోగా, హిమాలయాలను, గంగా నదిని చూడాలని ఒక కోరిక లోపల వెలుగుతూ ఉండేది. నేను సహజంగా స్వాప్నికుడిని. కారణాలు ఏమైనా, నా కలల్ని అనుసరించి నా పాదాలు ఏనాడూ కదలలేదు.

అయితే నాలుగైదు సంవత్సరాల క్రితం అకస్మాత్తుగా, సమీప బంధువుల తో కలిసి ఉత్తర దేశ యాత్రలకు వెళుతున్న బస్సు లో బయలుదేరాను. నేను స్వప్నించిన జీవితానుభవాన్ని, ఒక మినియేచర్ దృశ్యంగా అయినా అనుభవించే అవకాశం కలిగింది. సుమారు యాభై రోజులు చేసిన ప్రయాణంలో రెండువేలకు పైగా ఫొటోలు తీసాను. చాలాకాలం క్రితమే ఇవి నా పికాసా ఆల్బంలో ఉంచాను. ఇప్పుడు నా బ్లాగ్ ద్వారా వాటిని మరలా మిత్రులతో పంచుకొంటున్నాను.

ఈ దేశపు గ్రామీణులలో ఇంకా జీవితంలోని పచ్చదనం కొద్దిగా మిగిలి ఉంది. వారిని చూస్తున్నపుడు ఫొటోల కోసం నా ఆనందాన్ని పాడు చేసుకోవాలనుకోలేదో, లేదా నిశ్చల చిత్రాలను మాత్రమే కావాలనుకొన్నట్లు తీయగల వ్యవధీ, నైపుణ్యం మాత్రమే ఉండటమో కారణాలు సరిగా జ్ఞాపకం లేవు కాని, వీటిలొ ఈ నేల ప్రాచీన పరిమళాలూ, ప్రకృతీ మాత్రమే ఉంటాయి. ఒక దృశ్యంలోని కవితాత్మకతను కెమెరాలో పట్టుకోవటానికి, నాకున్న వ్యవధిలొ ప్రయత్నించాను.

ఇంతకు ముందు, పాపికొండలు, వారణాసి ఫొటోలు తీసినపుడు తరువాత, వాటికి కవితాత్మక లేదా తాత్విక వ్యాఖ్యలు రాసాను. వీటికి కూడా, ఎప్పటికైనా రాయగలిగితే బాగుండును.

స్వప్నం నుండి స్వప్నానికి, దిగులు నుండి దిగులుకి ప్రయాణిస్తూ ఉంటాం కదా. ఒక విషాద సౌందర్యమేదో, మనలో అంతర్వాహినిలా ప్రవహిస్తూ ఉంటుంది, బహుశా దానినే హిమాలయాలలో, గంగానదిలో నేను దర్శించి ఉంటాను...

వీటిని నేను ప్రయాణించిన క్రమంలో చూడదలచినవారు, నా పికాసా వెబ్ సైట్ ని చూడవచ్చు. లేదా వీలునుబట్టి, నేను ఒక్కొక్క ఆల్బం బ్లాగ్ లో జత చేస్తూ ఉంటాను.

అన్ని ఫొటోలనూ చూడడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.














06 అక్టోబర్ 2011

కినిగే.కామ్ లో నా హైకూల పుస్తకం.












నా మూడు హైకూ సంపుటులు, 
హైకూ పై ఇస్మాయిల్, సంజీవదేవ్, 
బివివి ప్రసాద్ వ్యాసాలు, రేడియో ఇంటర్వ్యూ 
అన్నీ కలిపి ఒకే పుస్తకం గా వచ్చాయి.
ఆసక్తి గలవారు చూడండి.

http://kinige.com/kbook.php?id=418




7.5.2013
ఇప్పుడు ఈ పుస్తకం ఆవకాయ.కాం లో ఉచితంగా లభిస్తోంది. లింక్ కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.

04 అక్టోబర్ 2011

హైకూలు

ఓ సీతాకోక
చుట్టూ చేరాయి
నదీ, పర్వతాలూ

పిట్టలు కూస్తున్నాయి
గాలి నిండా
రంగుల శబ్దాలు

రాయి నాటాను
కొలను కొలనంతా
తామరాకైంది

పొద్దుటి పొగమంచు
మేలుకొన్నట్టు
కలగంటున్నానా

పాట బాగుంది
దూరంనించి వినిపించటం
ఇంకా బాగుంది

చేయి పట్టుకొంది నిద్రలో
పాప కలలోకి
ఎలా వెళ్ళను

వెన్నెల నదిలో
ఒంటరిగా ఈదుతూ
చందమామ

చందమామ
నా బాల్యంలో
చాలా అందంగా ఉండేది

అనాధ బాలిక
జాలి దానం చేసి
వెళ్ళిపోతోంది

ఆటలో ఓడిపోయాను
ఆ పసివాడి
నవ్వు చూడాలని

పంజరం
ఖాళీగా ఉంది
ప్రేమంటే తెలిసిందేమో

నిద్రలో పాపాయి
జో కొడుతున్నాను
నా కోసం

( 'హైకూ' సంపుటి నుండి )

01 అక్టోబర్ 2011

కవిత్వం పాఠాలు


1
కవిత్వమంటే హృదయ స్పందన
ఈ మాట సరిగా అర్ధమైతే చాలు
ఏది కవిత్వం కాదో, ఏది జీవితం కాదో కూడా తెలుస్తుంది

2
కవిత్వానికి హృదయం రధి, కవి సారధి, వస్తువు రధం
ఉద్వేగం అశ్వం, తత్త్వం మార్గం
శబ్ద వైచిత్రీ, తర్కవిన్యాసం, అలంకారాలూ అస్త్రాలు. ధ్వని బ్రహ్మాస్త్రం
రసజ్ఞునిలో అమానవుని తొలగించి మానవుని రక్షించటం లక్ష్యం

3
తత్త్వం లేని ఉద్వేగం కళ్ళు మూసుకొని నడుస్తుంది
ఉద్వేగం లేని తత్త్వం ఊరికే కూర్చుని చూస్తుంది
అన్ని రంగుల్నీ దాచుకొన్న తెలుపులాంటిది ప్రశాంత ఉద్వేగం
అనంతజ్ఞానానికి తెరుచుకొన్న ఆశ్చర్యమే తత్వసారం

4
పదాలతో కాదు, భావంతో ఉండాలి
భావంతో కాదు, నీతో నువ్వుండాలి
నీతో నువ్వున్నపుడు నీలో జీవన సారం ఉండాలి
నిర్మలమైన దు:ఖంతో నిండిన జీవితముండాలి
అక్కడ మాట్లాడాలన్న కోరిక పుట్టాలి
అది పదాల వరకూ తోసుకు రావాలి

5
ఇవాళ బ్రతకాలి కాని, నిన్నటిలో, రేపటిలో వీలుకాదు
నిలబడినచోట చూడాలి కాని, లేనిచోటును చూడలేము
ఇవాల్టి తాజా పదాలూ, భావాలూ, శిల్పమూ పట్టుకొని
నిజంగా మనదైన బ్రతుకులో నిలబడి మాట్లాడాలి

6
పక్షి రెక్కలు తగిలిస్తే పక్షి కాలేము, మన ఊహ పక్షిలా రెక్కలు విప్పాలి
పూల రేకుల్లో మునిగితే పూవు కాలేము, మన కల పూవులా వికసించాలి
అక్షరాలు కూర్చితే కవి కాలేము
కవిగా జీవించటం సాధన చేయాలి, నిజాయితీగా స్పందించే అలవాటుండాలి

7
కవిత్వం రప్పిస్తే కవులం కాలేము
కవిత్వాన్ని తప్పించుకోలేనివారు కవులవుతారు
భావం కవిని అనుసరిస్తే ఉపన్యాసమౌతుంది
కవి భావాన్ని ఆశ్రయిస్తే, ధ్యానిస్తే కవిత్వం వస్తుంది

__________________
'ఆకాశం' సంపుటి నుండి 

25 సెప్టెంబర్ 2011

ఫొటోలు: వారణాసి, గంగానది, కవిత్వం

వారణాసినీ, గంగానదినీ చూడాలనే ఆర్తి అంతకుముందు చాలాసార్లు కలిగేది. ఇవి ఒక మతానికీ, విశ్వాసానికీ సంబంధించినవి మాత్రమే కాదు, అనాదినుండీ భారతీయ జీవనదార్శనికతకి ఇవి ఉన్నతమైన స్థానాలు. మనిషి మరణించే నిమిత్తం, మరణించాక తిరిగి జన్మించకుండా ఉండే నిమిత్తం ఒక క్షేత్రాన్ని ఎంచుకోవడం బహుశా, భారతీయ జీవనవిధానంలో మాత్రమే ఉంటుందేమో. ఆ ఆలోచనల వెనుక ఉన్న గొప్ప భావవాహిని ఇవాళ్టి ఉపరితల జీవితాలకి అర్ధం కాకపోవచ్చును. అక్కడకు వెళ్ళాక వారణాసీ నగరం నేను ఊహించుకొన్నదానికి అదనంగా కొంత నాగరికతని జోడించుకొన్నట్టు కనిపించింది కానీ, గంగానది నా ఊహల కన్నా ఉన్నతంగా అనిపించింది. గంగానది నా అంతస్సారమేమో అనిపించింది. 'నా' ఒక వ్యక్తి కాదు, మానవజాతి. గంగని దర్శించినపుడూ, గంగ ఒడిలో నన్ను దాచుకొన్నపుడూ గొప్ప స్వచ్చత, గొప్ప సరళత్వం, వాటిని మించి తెలియరాని ప్రశాంతత నా ఉనికిని కమ్ముకొన్నాయి. ఒకరోజు గంగా ఆరతి చూసాను. మరొకరోజు గంగ మొదటి ఘాట్ నుండి చివరి ఘాట్ వరకూ నడిచి తిరిగాను. సుమారు ఒకవారం అక్కడ గడిపి తల్లీ మళ్ళీ నిన్ను ఎప్పుడు చూస్తాను అని గంగానదిని తలుచుకొంటూ తిరిగివచ్చాను.

2006 నవంబరులో గంగను, వారణాసిని మొదటిసారి దర్శించినపుడు తీసిన ఈ ఫొటోలను చూడండి. 156 ఫొటోలు. వాటిని చూసేందుకు ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
తరువాత రెండవసారి 2008 మే లో వెళ్లినపుడు తీసిన ఫొటోలను కూడా ఇక్కడ జత చేస్తున్నాను. 127 ఫొటోలు. వాటిని చూసేందుకు ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.





రెండవ యాత్ర.