కవిత : వెనుదిరిగి చూసినపుడు

వీడ్కోలు తరువాత, ఎవరో పిలిచినట్టు 

ఇద్దరూ ఒకేసారి వెనుదిరిగి చూస్తారు

అప్పుడు వారిమధ్య

తొలకరివానల మట్టివాసనలు వీస్తాయి,

మొగ్గలింకా వికసించక ముందరి 

ఉదయకాంతులు పారాడుతాయి

అనాది కాలపు దయ

లేత అలలా హృదయాల్ని తాకుతుంది,

నల్లరేగడి నేలలోంచి

కొంచెం పచ్చదనం ఆకాశంవైపు తొంగి చూస్తుంది

వారు తొలిసారి కలిసిందే 

మళ్ళీ కలవటానికనే భావం

కిటికీలు తెరిచినప్పటి 

కాంతిలా లోపలికి దుముకుతుంది 

తరువాత ఏమైనా కానీ,

చివరికి ఏమైనా కానీ, 

మనుషులిద్దరు తొలిసారి 

వెనుకకు తిరిగి చూసుకొన్నపుడు

వారు మామూలు మనుషులు కారు,

మామూలు ప్రాణులు కారు,

వారి మధ్య పాలపుంతలు 

కలగనే సఖ్యత ఏదో 

ఒకసారి వెలిగి ఆరుతుంది

బివివి ప్రసాద్